.

Medytacje nad litanią do Matki Bożej


17 maja

Arko przymierza

           W tym wezwaniu zdajemy się wracać do pierwszych spotkań z Pismem Świętym – w domu, w kościele, na katechezie. Historia Narodu Wybranego, poznawana za pomocą biblijnego tekstu i obrazów, zawiera wiele scen związanych z arką, symbolizującą obecność Pana. Wewnątrz skrzyni znajdowały się tablice z Dekalogiem, część manny zesłanej przez Boga głodującemu ludowi oraz laska Aarona, która rozkwitła na znak jego kapłańskiej godności.

            Świętość, choć stanowi w pierwszym rzędzie zjawisko duchowe, nie może nie wchodzić w sferę materialną, gdy jest obecna w naszym świecie. Piękno natury, odbierane zmysłami, kieruje myśl ku Stwórcy. Sakramenty Kościoła, służące uświęceniu człowieka, mają przecież określoną formę i materię. Do chrztu potrzebna jest woda, a do sprawowania Eucharystii chleb i wino. Dobre czyny człowieka, ukazujące jego zjednoczenie z Bogiem, przejawiają się nierzadko w zaspokojeniu fizycznych potrzeb bliźniego: głodu, pragnienia, ubóstwa czy bólu. To przenikanie się dwóch rzeczywistości: świętej i uświęconej, ma szczyt w tajemnicy Wcielenia, gdy odwieczny Syn Boży stał się prawdziwym człowiekiem.
W wyznaniu wiary powtarzamy: „przyjął ciało z Maryi Dziewicy”. Uczynił to dlatego, by przez ofiarę z własnego życia przywrócić ludzkości jedność z Ojcem w mocy Ducha Świętego. To przymierze doskonałe, bo przypieczętowane Krwią naszego Pana, zawiązane na wieki. O mocy i trwałości tego zjednoczenia przypomina nam każda Msza Święta i słowa Przeistoczenia, wypowiadane przez kapłana – „Bierzcie i pijcie z niego wszyscy: to jest bowiem kielich Krwi mojej nowego i wiecznego przymierza, która za was i za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. To czyńcie na moją pamiątkę”. Jednym ze znaków przymierza Starego Testamentu były tablice z tekstem Dekalogu. Pierwsze przekazał Bóg, ale na widok bałwochwalstwa rodaków zostały rozbite przez Mojżesza, który sam wykonał nowy egzemplarz. W Nowym Testamencie już nie kamień, ale ludzkie serce staje się pierwszym miejscem zapisania Bożych nakazów. W centrum staje Chrystus, niosący Dobrą Nowinę i dający świadectwo prawdziwości jej słów na krzyżu. Dlatego nową arką możemy nazwać Matkę Najświętszą, najpierw niosącą we wnętrzu wcielone Słowo Boga – Syna mającego się narodzić, a później wszystkie słowa wypowiedziane przez Niego.

       Odkrycie obecności Pana w drugim człowieku bywa niełatwym wyzwaniem, szczególnie jeśli do głosu musi dojść przebaczenie. To jak z zabytkowym tabernakulum w starym kościele. Pokryte śniedzią i kurzem ginie wśród wielu elementów ołtarza. Cierpliwie odnowione, jaśnieje, przypominając wszystkim, że w nim mieszka Jezus w Najświętszym Sakramencie. Maryja – cała piękna Bogiem w Niej mieszkającym – przez troskliwą miłość i wrażliwość uczy dostrzegania Jego obecności, nieraz zapomnianej, w Eucharystii, ale i w bliźnich.

         Arko przymierza, módl się za nami.

 

Pobierz

Top

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce Polityka cookies. Akceptuje polityke cookies z tej strony To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

I accept cookies from this site.

EU Cookie Directive Module Information