.

Medytacje nad litanią do Matki Bożej


27 maja

Królowo wniebowzięta

            Litanijny hołd dla Maryi obejmuje również wspomnienie Jej wniebowzięcia. Pismo Święte nie wspomina tego wydarzenia – mowa o nim w apokryfach, czyli tekstach niewłączonych do kanonu Biblii, ale wyrażających wiarę chrześcijan pierwszych wieków. Zawierają one przekonanie, że Matka Boża nie doświadczyła śmierci, a z ciałem i duszą została wzięta do nieba.

            W Polsce od stuleci jedne z najpiękniejszych celebracji są związane z dniem 15 sierpnia, gdy w liturgii Kościoła przypada dzień poświęcony wniebowzięciu Maryi. Między innymi w Kalwarii Zebrzydowskiej, Kalwarii Pacławskiej czy na Górze Świętej Anny są urządzane barwne procesje. Parę dni przed główną uroczystością w rozmodlonym pochodzie jest niesiona figura śpiącej Matki Najświętszej na marach, poprzedzana przez sztandary, chorągwie i inne feretrony. Wszystkiemu towarzyszy dźwięk orkiestry, grającej pieśni i żałobne marsze. Zgoła odmienny nastrój panuje w samo maryjne święto, gdy nad rozśpiewaną procesją góruje statua Wniebowziętej. Ołtarze są przystrojone bukietami, w których nie może zabraknąć polnych kwiatów. Widać je wtedy również w rękach uczestników wielkich odpustów, jak i wśród wiernych obecnych w każdej świątyni. Radość z tego, co zrodziła ziemia – cieszących oczy roślin, kłosów bogatych w ziarna i dojrzewających owoców – stanowi odbicie tej radości, którą mamy nadzieję doznawać kiedyś już na zawsze, bez niepewności, wolni od głodu i niedostatku w przestrzeni materialnej, ale przede wszystkim nasyceni duchowo. O tym mówi zresztą prośba do Boga, wypowiadana przez kapłana podczas błogosławieństwa ziół i kwiatów: „gdy będziemy schodzić z tego świata, niech nas, niosących pełne naręcza dobrych czynów, przedstawi Tobie Najświętsza Dziewica Wniebowzięta, najdoskonalszy owoc tej ziemi, abyśmy zasłużyli na przyjęcie do Twojego domu”. Całe nasze życie bywa podobne do pracy rolnika. Gleba jest niezbyt żyzna. Z trudem przychodzi uprawa tego, co zasialiśmy przez nasze decyzje. Chłód czyjejś nieżyczliwości lub rzeka cierpienia niczym powódź potrafi zniszczyć niemal wszystko, co zdążyło wzrosnąć. Nieraz klęską jest pycha, paląca nawet dorodne łany.

            Wytrwałość niejednego gospodarza, stawiającego czoła ciężkim warunkom, pozwala wyżywić jego rodzinę i ma istotny udział w wykarmieniu małej bądź wielkiej społeczności. Wiara ma w sobie coś z tej postawy. Daje pokarm naszej codzienności i niejednokrotnie sprawia, że potrafimy umocnić bliźniego potężną siłą. Nie pochodzi ona z nas samych, lecz od naszego Pana, co pokazało zawierzenie i służba względem Niego w życiu Maryi.

Królowo wniebowzięta, módl się za nami.

 

Pobierz

Top

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce Polityka cookies. Akceptuje polityke cookies z tej strony To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

I accept cookies from this site.

EU Cookie Directive Module Information