.

Wyjazd do Bud Głogowskich, jako opiekunki, był moim pierwszym wyjazdem z Braterstwem Chorych. Nie należąc do Braterstwa, nie znając prawie nikogo, jechałam z pewnymi obawami, które zniknęły prawie od razu - przy spotkaniu pierwszej osoby. Nie spodziewałam się, że te dwa tygodnie tak szybko miną... W cudownej atmosferze przyjaźni, wzajemnej troski o siebie, uśmiechach i skupieniu na modlitwie. Poznając osoby, z którymi tam pojechałam, nauczyłam się, jak wiele radości można w sobie mieć, pomimo choroby i zmagania się z własną niepełnosprawnością.
       Było mi bardzo młlo spotkać tyle serdecznych i wartościowych osób, a dzięki wspaniałym księżom i klerykom, którzy z nami byli, był to również czas poświecony Bogu i wspólnym modlitwom. Każda z poznanych przeze mnie, w trakcie wyjazdu osób, dała mi przepiękne wspomnienia i czegoś nauczyła. Odmienność charakterów i piękno duszy, które widać było w naszych wspólnych relacjach, uczyła otwartości na drugiego człowieka. Czasami nie trzeba było nic mówić, wystarczyło to, że obok ktoś był. Wspólnie wspieraliśmy się w codzienności, dzieliliśmy radością, a czasem i smutkami. Wszystko to uczy innego spojrzenia na świat, który nas otacza: czasem z perspektywy, o której na co dzień się nie myśli. Bardzo dziękuję osobom, dzięki którym ten wyjazd był nie tylko przyjemnością, ale także nauką.
        Bardzo dziękuję Braterstwu za miło spędzony czas i mam nadzieję, że wkrótce się spotkamy.

 

Agnieszka Tokarczyk

Top

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce Polityka cookies. Akceptuje polityke cookies z tej strony To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

I accept cookies from this site.

EU Cookie Directive Module Information